دل‌نبشته‌ها (دلبستگی)

بگذرد

delnebeshteh — Sun, 21 Nov 2010 14:38:14 +0000

هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد

هم رونق زمان شما نیز بگذرد

وین بوم محنت از پی آن تا کند خراب

بر دولت آشیان شما نیز بگذرد

باد خزان نکبت ایام ناگهان

بر باغ و بوستان شما نیز بگذرد

آب اجل که هست گلوگیر خاص و عام

بر حلق و بر دهان شما نیز بگذرد

ای تیغتان چو نیزه برای ستم دراز

این تیزی سنان شما نیز بگذرد

چون داد عادلان به جهان در بقا نکرد

بیداد ظالمان شما نیز بگذرد

در مملکت چو غرش شیران گذشت و رفت

این عوعو سگان شما نیز بگذرد

آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست

گرد سم خران شما نیز بگذرد

بادی که در زمانه بسی شمعها بکشت

هم بر چراغدان شما نیز بگذرد

زین کاروانسرای بسی کاروان گذشت

ناچار کاروان شما نیز بگذرد

ای مفتخر به طالع مسعود خویشتن

تأثیر اختران شما نیز بگذرد

این نوبت از کسان به شما ناکسان رسید

نوبت ز ناکسان شما نیز بگذرد

بیش از دو روز بود از آن دگر کسان

بعد از دو روز از آن شما نیز بگذرد

بر تیر جورتان ز تحمل سپر کنیم

تا سختی کمان شما نیز بگذرد

در باغ دولت دگران بود مدتی

این گل، ز گلستان شما نیز بگذرد

آبی‌ست ایستاده درین خانه مال و جاه

این آب ناروان شما نیز بگذرد

ای تو رمه سپرده به چوپان گرگ طبع

این گرگی شبان شما نیز بگذرد

پیل فنا که شاه بقا مات حکم اوست

هم بر پیادگان شما نیز بگذرد

ای دوستان! به نیکی خواهم دعای سیف

یک روز بر زبان شما نیز بگذرد

دسته‌بندی شده در: ادبیات Tagged: سيف فرغاني

هدفمندی یارانه‌ها و نگرانی مردم

delnebeshteh — Fri, 05 Nov 2010 06:20:58 +0000

اینروزها در هر محفلی که مینشینی نگرانی مردم از وضعیت مبهم اقتصادی را به وضوح حس می‌کنی، اینکه نرخ بعضی کالاها چند برابر می‌شود و اینکه برخی تولید کنندگان از هم اکنون برخی کالاهای خود را عدم فروش زده‌اند تا بعد از اجرای هدفمندی بتوانند گرانتر بفروشند. گویی حالا که روزگار رونقی برای صاحبان زور شده و تزویر ریاکاران دغل یاس بر دینداران پراکنده دوباره وضعیتی پیش آمده که گروهی زر روی زر بچینند و گروهی فقیرتر شوند.
دولت قرار است ماهی 40500 تومان به هر خانواده پول نقد بدهد. یعنی یک حجم وسیعی ازنقدینگی وارد چرخه اقتصادی خواهد شد و این مطابق با همه اصول اقتصادی یعنی یک تورم افسار گسیخته. از طرف دیگر آقایان برای تبعات احتمالی این قانون تمهیدات ویژه‌ای اندیشده‌اند. چندین هزار پلیس را وارد خیابان شهرهای بزرگ کرده‌اند و از طرفی تهدید کرده‌اند که کسی حرف اضافی نزند! به قول سر مقاله روزنامه جمهوری اسلامی مشخص نیست چرا دولت یک مسئله اقتصادی را امنیتی کرده است.
البته رئیس دولت جمهوری اسلامی نگران نیست و وعده‌های شیرین به مردم می‌دهد. گفته است از فردای اجرای این طرح مردم احساس بهبودی در وضعیت اقتصادی خود را حس خواهند کرد. ما هم امیدواریم.
رئیس دولت چندی پیش در مصاحبه با تلویزیون ضرغامی اعلام کرده بود که اگر خانواده‌ای امکان مالی برایش فراهم است می‌تواند نصف سهم یارانه فرزندش را برایش کنار بگدارد تا بعد از 15 سال یک رقم بالای 70 میلیون تومان داشته باشد بگذریم از این که ما هرچقدر این ارقام گفته شده دکتراحمدی نژاد را ضرب کردیم به رقم بالای 4 میلیون تومان نرسیدیم!(دقیقا سه میلیون و ششصد هزار تومان می‌شود) علاوه بر این، این نکته ضروری است که اگر کسی آنقدر تمکن داشته باشد که بتواند یارانه‌اش را ذخیره کند دیگر نیازی به یارانه ندارد.
امیدوارم بقیه محاسبات اقتصادی ایشان در پیش بینی بهبود وضع اقتصادی مردم از فردای اجرای حذف یارانه‌ها از این جنس نباشد.
برای اینکه جامعه‌ای سالم، شاد و پویا داشته باشیم باید وضعیت اقتصادی مردم مطلوب باشد. حتی رسیدن به دموکراسی هم در یک جامعه‌ای که اقتصاد خوبی ندارد محال خواهد بود.

دسته‌بندی شده در: اقتصاد Tagged: مقدار پول نقد, نقدینگی و تورم, هدفمندی یارانه ها, یارانه نقدی, بهبود وضعیت اقتصادی

قهرمانان من ومعدنچيان شيلي

delnebeshteh — Fri, 15 Oct 2010 20:01:06 +0000

سي و سه معدنچي گرفتار از زير زمين بيرون كشيده شدند. همه جهان جشن گرفتند و اشكها ريختند در رساي آزادي محبوسين اما هيكس نگران حال قهرمانان من نيست. قهرمانان بنام و گمنامي كه روزها است اسير بن بست ديوار شده اند. آنها كه براي آزادي سخن راندند و حالا بسياريشان به حبسهاي طويل مدت محكومند. خيلي ها هم مانند معدنچيان شيلي در حبسهايي هستند كه حتي پايانش را نمي دانند. كسي هم كمپ اميد برايشان بيرون برپا نكرده كه قلبشان تندتر بتپد. كسي هم برايشان غذا و نوشيدني و سرگرمي و روانشناس نمي فرستد. موسيقيدانان هم پشت ديوارها برايشان نمي نوازند. اما قهرمانان همچنان قلبشان مي تپد پر بيم و پراميد. جهان منتظر آزاديشان نيست اما قلبهاي شكسته و دردكشيده هموطنانشان هست. قهرمانان من از معدنچيان شيلي تنهاترند. جهان صحنه آزاديشان را به صورت زنده از رسانه ها پخش نخواهد كرد. اما قطعا به قلبهاي عاشقي كه هركدامشان به تنهايي در دلهايشان كمپهاي اميد سبز داير كرده اند اميدوارند. قهرمانان من عاشقند.
روزي خواهد آمد كه قهرمانان من هم مانند معدنچيان شيلي از حصارها رها خواهند شد. آن روز ما هم از آنها همچون قهرمان ملي استقبال مي كنيم. معدنچيان شيلي 69 روز محبوس بودند قهرمانان من چند روز خواهند بود؟

دسته‌بندی شده در: سیاست

چون قافیه تنگ آید…!

delnebeshteh — Sat, 11 Sep 2010 08:02:56 +0000

مدتی طولانی است در اینجا ننوشته‌ام. یعنی کلا نننوشته‌ام، نه مثل قبل خوانده‌ام. اینروزها کارم بیشتر شده. هنوز درست راه نیفتاده استارت کارم خورد و رها از درس و دانشگاه یک کار فیکس تمام وقت ساعت‌های خالی‌ام را پر کرد. حالا اگر ساعت خالی پیدا کنم دوست دارم بخوابم یا با عزیزانم بگذرانم. تا به حال هر کاری که داشته‌ام زمانش دست خودم بود یا به خاطر دانشگاه نیمه وقت بود و زمانی را هم برای خودم داشتم، اما شرایط این یکی فرق دارد ولی من هم کم کم آپدیت می‌شوم و می‌آیم به اینجا. فکر اینکه یک روز ننویسم را هم نمی‌شود کرد.
اینروزها در فضای سیاسی ایران اتفاقات زیادی افتاد که جای نوشتن داشت اما نشد. از حمله به منزل و حریم شیخ شجاع اصلاحات مهدی کروبی که به احترام او باید کلاه از سر برداشت و حرفهای تازه و متفاوت میرحسین و سید محمد خاتمی گرفته، تا نامه عبدالله مومنی و حشمت طبرزدی و دیگرانی از فضای درون زندان که نشان می‌دهد چه بر سر قهرمانان ما می‌آید. خلاصه اینکه سخن بسیار است و مجال اندک. به امید دوباره دلبستگی.

دسته‌بندی شده در: شخصی

ما هم خیر مطلق نیستیم

delnebeshteh — Thu, 19 Aug 2010 15:43:08 +0000

بسیار دیده‌ام که ما آدم‌ها یک خصلتی را بد می‌دانیم و ساعتها می‌توانیم در زشتی آن عمل صحبت کنیم اما خودمان عین همان عمل را انجام می‌دهیم!

در محیط کار چیزی که بیشتر از همه چیز نمایان است و همه تجربه‌اش را داشته‌اند یا از دیگران شنیده‌اند این است که زیر آب زنی بسیار رواج دارد!

این جمله را از بسیاری از همکارانت می‌شنوی که فلانی را می‌بینی برای پیشرفت کردن حاضر است هرکاری بکند حاضر است دیگران را پله کند. در صورتش نگاه می‌کنی و با خودت می‌گویی که اگر پایش بیفتد ممکن است خودت توانایی بیشتری داشته باشی!

کاش بتوانیم همان چیزی که هستیم باشیم.شاید اگر خودمان را خوب بشناسیم بتوانیم خصلتهای بد و خوبی را که همه ما داریم را تحت کنترل خود بدانیم. اگر دوست داریم پیشرفت کنیم که همه داریم این حسمان را به رسمیت بشناسیم تا افسارش دست خودمان باشد. و خیلی خصلتهای دیگر که در همه ما هست. یک نمونه دیگرش پشت سر یکدیگر حرف زدن و چیزهای دیگر که همه ما انجامش می‌دهیم اما سر حرف بیفتد همه زیرش می‌زنیم.

دسته‌بندی شده در: شخصی

پیام میرحسین موسوی به زندانیان سیاسی اعتصاب کننده

delnebeshteh — Thu, 05 Aug 2010 20:17:19 +0000

به گزارش کلمه متن این پیام به شرح زیر است:

باسمه تعالی

آزاد مردان زندانی! همه آزادی خواهان و حق طلبان پیام شمارا شنیدند و استواری شما را بر سر مطالبات انسانی و مشروع مشاهده کردند.

درود بر شما! ایستادگی شما گواه بر آن است که می توان بدن ها را به محبس کشید، اما نمی توان بر جان آن ها چیره شد.

عزیزان ملت و پیشتازان جنبش سبز! اکنون که پیام شما و خانواده های مبارزتان در سطح جهان و داخل کشور منتشر شده است، مردم نگران سلامتی شما به عنوان سرمایه های سبز کشورند. ما ازهمه شما درخواست می کنیم اعتصاب غذای خود را پایان دهید از مسوولان زندانها نیز می خواهیم که حقوق همه زندانیان را بر اساس همان قوانین و آئین نامه های ناقصی که وجود دارد، محترم شمارند و بیش از این آبرو و حیثیت کشوررا در پیش ملت های جهان در معرض حراج نگذارند.

دسته‌بندی شده در: سیاست Tagged: موسوی, اعتصاب غذا, زندانی سیاسی

صداقت بچه بسیجی‌های قدیم

delnebeshteh — Sun, 01 Aug 2010 15:17:51 +0000

اول دبیرستان بودم، تازه دو سه سالی می‌شد سید محمد خاتمی رئیس جمهور شده بود و فضای سیاسی دوم خرداد بر همه جا سایه افکنده بود، ما هم با اینکه سنی نداشتیم بی‌نصیب از فضای شیرین آنروزها نبودیم، نه در حد و قواره یک آدم سیاسی اما به هر حال درک می‌کردیم که فضا تغییر کرده و ما هم جرات حرف زدن پیدا کرده بودیم؛ فضایی که مسعود بهنود به خوبی آنرا ترسیم می‌کند «انگار کسی پایش را لای در گذاشته و هوای تازه به آدم می‌خورد و همان هوای تازه دلگرمی داشت حتی اگر در کامل باز نشده بود» هرچند که بهنود این وضعیت را درباره زندان گفته بود اما مردم معمولی شبیه این وضعیت را در فضای عادی جامعه احساس می‌کردند.
سال اول دبیرستانم را جایی بودم که از لحاظ عقیده با آن فضا تفاوت داشتم، آدمهایی که خیلی سید محمد خاتمی را دوست نداشتند، و یا به قول خودشان اطرافیانش را.
آدمهای دور و برم را دوست داشتم به گمانم آنها هم مرا، آنها فکر می‌کردند که من اشتباه می‌کنم و من فکر می‌‌کردم آنها.‌ با هم دشمن نبودیم. خیلی زود از بین همان بچه بسیجی‌ها دوستان صمیمی پیدا کردم، دو برادر دوقلو بودند که خیلی با آنها صمیمی شدم. حالا بیش از ده سالی است ندیدمشان و دلم برایشان تنگ شده. روزها بعد از مدرسه که می‌آمدیم با هم بحث می‌کردیم. یادم هست بحث‌هایمان عمیق نبود بیشتر بحث‌های سطحی راجع به عقایدمان بود و سیاست، لابد مقتضای سنمان.
آنها از عملکرد اصولگرایی خودشان دفاع می‌کردند و من هم از اصلاحات! اصلاحات چیزی بود که خیلی برایم شناخته شده نبود آنروزها. نه درست می‌دانستم چرا سعید حجاریان را تئورسین اصلاحات می‌نامند و نه معنی فشار از پایین چانه‌زنی در بالا را درک می‌کردم. دوستانم را نمی‌دانم اصولگرائیشان چطور بود.
من خاتمی را دوست داشتم و روزنامه می‌خواندم و اصلاحات برایم به مفهوم یک تغییر شیرین بود در جهت انسانی شدن زندگی نسل من. آن موقع‌ها روزنامه بیان بود به مدیریت محتشمی پور. تازه روزنامه‌ها را به قول مهندس موسوی فله‌ای توقیف کرده بودند و بیان مانده بود. یادم هست که یکی از دبیرانمان که مخالف اصلاحات بود می‌گفت بیان دیگر نباید توقیف شود روزنامه معتدلی است. نمی‌دانم حالا که روزنامه اصولگرایان معتدل هم توقیف می‌شود آن معلمم چه نظری دارد.
یکی از بحث‌هایی که در خاطرم مانده با دوستانم داشتم سر مهاحرانی بود آنها به شدت از مهاجرانی انتقاد می‌کردند، یکبار برایم یکی دو تا نامه آوردند که ثابت کنند مهاجرانی مسیر را اشتباه رفته و مقابل نظام ایستاده و من هم سِوِر می‌ایستادم و از مهاجرانی دفاع می‌کردم، حالا آن‌موقع‌ها خیلی درست مهاجرانی را نمی‌شناختم.
یک چیز دیگری که در ذهنم مانده این بود که من منتقد جدی هاشمی بودم و آنها مدافع جدی آن. من میگفتم اگر راست می‌گوید چطور این همه ثروت دارد و آنها برایم نوشته و دلیل و سند می‌آورند که هاشمی پدر در پدر ثروتمند بوده و این ربطی به انقلاب ندارد و حتی او از ثروتش برای پیشبرد انقلاب استفاده کرده. گمانم باید حالا فضا در آنجا برعکس باشد در مورد هاشمی!
خلاصه اینکه روزها می‌گذشت و ما بحث‌های شیرینی با هم داشتیم. بیشتر از یکسال آنجا دوام نیاوردم و سال بعد به یک مدرسه دیگر رفتم که خیلی با‌ آنچا تفاوت داشت، آنجا به دلیل فضای خاصش با همه مدارس تفاوت داشت. تفاوت فضای فکری بچه‌ها و دنیایشان زمین تا آسمان بود. فضای فکری مدرسه جدید به نوعی فضای بیخیالی بود شبیه همه مدرسه‌ها؛ من در فضای جدید هم به نوعی احساس تنهایی می‌کردم. نه اینکه خیلی خاص باشم یا ناسازگار!‌ دلیلش این است که دنبال دنیای متفاوت‌تری می‌گشتم. و ابن دلیلی روشن بر کثرت اندیشه‌های متفاوت در جامعه ماست.
تکثر در جامعه ما بسیار زیاد است و این نه‌تنها بد است که بسیار هم خوب است. می‌تواند نشانه خوبی در جامعه ما باشد به شرطی که بتوانیم مسالمت آمیز و با تحمل یکدیگر، کنار هم زندگی کنیم. تکثر آرا و اندیشه زمینه نشاط سیاسی و در پی آن پیشرفت را برای جامعه فراهم می‌آورد. دلگرمی است که می‌بینی در منشور جنبش سبز تکثر اندیشه و آرا به روشنی و به وضوح و در راس اصول آن لحاظ شده است.
اینها را نوشتم که بگویم حالا بعد از آن سالها که بیشتر از 10 سال می‌گذرد من دلم برای آن بچه بسیجی‌های قدیم تنگ شده، برای صداقت آن بسیجی‌ها، صداقتی را که امروز اصلا نمی‌بینی. آنروزها قشنگ احساس می‌کردم که برای آن بچه بسیجی‌ها هدف وسیله را توجیه نمی‌کند. حداقل آنهایی که من می‌شناختم و دور بر من بودند. عقایدی داشتند که با تفکر من هم سنخ نبود، اما هر چه که بودند، همان بودند. نمی‌دانم حالا آنها کجایند، یعنی باز هم اگر در بین آنها باشم احساس تنهایی می‌کنم ؟ اصلا نمی‌دانم کدام طرفی‌اند. سکوت کرده‌اند یا سبز شده‌اند؟ یا اینکه طرف خودشانند؟ یا اینکه آنها هم مسائل اخلاقی را زیر پا گذاشته‌اند و به راحتی آب خوردن دروغ می‌گویند، باورم نمی‌شود دروغ بگویند.
بعضی رسانه‌‌ها را که مرور می‌کنی می‌بینی عده‌ای از هیچگونه تهمت و توهین و ناسزا و دروغی به طرف مقابلشان فروگذار نمی‌کنند. به زنان شوهر دار فعال سیاسی اتهامات اخلاقی می‌زنند و از زندانی سیاسی در زندان هتک حرمت می‌کنند. بدون هیچ سند و مدرکی رهبران جنبش سبز را به گرفتن پول از خارج متهم می‌کنند و در جریده‌هایشان فعالان سیاسی وطن‌پرست را مامور سیا و موساد و لژ فراماسونری می‌نامند!
نه اینکه فقط آنها دروغ بگویند اینطرفی‌ها هم می‌گویند که این رسم سیاست است، اما به نظرم تعادل بدجور بهم خورده اینروزها!
یک جایی خواندم امام جمعه مشهد گفته ما درگیر جنگ سایبری هستیم و در جنگ مجاز به هرکاری هستید چون در این جنگ خلاف شرع معنی ندارد. راستش نمی‌دانم این حرف تا چه حد صحت داشته باشد اما اگر راست باشد باید تاسف خورد به حال این جامعه و البته بیشتر از تاسف باید احساس خطر کرد.
هدفم نوشته سیاسی نبود می‌خواستم درد دل کنم با بچه بسیجیهای قدیم و دوستانم که دلم برایشان تنگ شده. آنهایی که اگرچه از لحاظ عقیده تفاوتمان زمین تا آسمان بود، اما اینقدر صداقت بینمان بود که یکدیگر را دوست بداریم. من حالا به مقتضای روزگار خودم از بچه بسیجی‌های ده سال پیش گفتم. اما خیلی جالب‌تر است وقتی به پای صحبت آدم‌های جنگ می‌نشینی و از بچه‌ بسیجی‌های زمان جنگ می‌شنوی.

دسته‌بندی شده در: سیاست, شخصی Tagged: موسوی, بسیجی, توقیف مطبوعات, جنگ, خاتمی, دوم خرداد, روزنامه بیان, صداقت

پيام مهم و صريح ميرحسين موسوي درباره تحريف تاريخ جنگ

delnebeshteh — Mon, 26 Jul 2010 17:16:14 +0000

میرحسین موسوی، در تازه ترین سخنان خود ضمن بیان ناگفته هایی از هشت سال دفاع مقدس وعده داد در صورتی که لازم شود و برای دفاع از رزمندگان سلحشور و مدیران برجسته ای که در این میان سهمم عمده داشتند در آینده نیز این مسائل را با بسط و شرح بیشتری خطاب به مردم ایران بیان کند. وی حتی احتمال داد اگر ناچار شود دلایل استعفای سال ۶۷ خود را نیز برای بیشترروشن شدن مسائل با مردم در میان گذارد.

وی تلاش برای از بین بردن تشکل های سیاسی و صنفی را اقدامی برای بازتولید استبداد دانست و گفت: “پهلوی دوم هم در سالهای آخر رژیم سابق حزب رستاخیز را به عنوان تنها حزب مجاز کشور اعلام کرد و همه دیدیم که سرنوشت او چه شد .”

وی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به میلاد حضرت امام زمان (عج )و نیمه شعبان ادامه داد : “عده ای بزرگداشت این روز و فلسفه انتظار را به شدت با اغراض سیاسی و خرافی در آمیخته اند . اکنون تعدادی سایت های اینترنتی وجود دارد که بر اساس پیش بینی زمان ظهور سیاست های خارجی و داخلی کشور را در چارچوبهای خرافی من در آوردی تحلیل می کنند .”
موسوی با توضیح اینکه در سایه چنین وضعی می توان به حکمت لعن و نفرین بر کسانی که زمان برای ظهور تعیین می کنند پی برد،افزود:

“حاکمیت عدالت و برچیده شدن ظلم و جور از جامعه محور اصلی روایات ظهور است. آنچه ریشه بد اخلاقی ها در جامعه است حاکمیت جور و خروج حکومت از عدالت است. گمان نکنید که می توانید عده زیادی از فرزندان ملت از فرهیختگان ، دانشگاهیان ، معلمان ، کارگران ، روزنامه نگاران ، زنان و جوانان ایران را به نام حکومت اسلامی در زندان نگه دارید و این ظلم و ستم اثری در اعتقادات مردم نداشته باشد .”

به گفته میرحسین ” در جامعه مهدوی دزدان بزرگ را رها نمی کنند تا دستهای دزدان خرده پا را قطع کنند. ”
وی افزود :”ما بازمی پرسیم و از پرسیدن خسته نمی شویم که کجا رفت پرونده فسادهای کلانی که در مجلس موافق دولت گشوده شد و سر و صدای آن به صورت بهت آوری خوابید .”
موسوی در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به تحریف تاریخ به ویژه تحریف تاریخ انقلاب گفت :”در این زمینه هم بیگانگان و متحدان صدام فعال هستند و هم دولتیان .”

نخست وزیر دفاع مقدس سخنان خود را در باره تحریف تاریخ انقلاب اسلامی به ضمیمه های حجیم روزنامه های دولتی در آستانه ۲۲ خرداد مستند کرد و گفت : “ضمیمه هایی که در این باره منتشر شدند بهانه خوبی است که جنبش سبز یک بار در کنار همه فعالیت های خود به صورت واقع بینانه ای با تاریخ سی سال گذشته روبرو شود و با تحقیقات مستقل به این مساله بپردازد .

درباره جنگ هنوز لب به سخن نگشوده ام ولی ظاهرا گریزی نیست…
موسوی گفت :” این روزها هم به بهانه سالروز صدور قطعنامه ۵۹۸ که هیچ سالی از آن یاد نمی شد تحریف های آشکار و برنامه ریزی شده ای درباره تاریخ دفاع مقدس و نقش دولت در آن صورت گرفته است .این روزها عده ای مدعی شده اند که می خواستند بغداد را فتح کنند و دولت آن زمان مانع آن شده بود. بنده هنوز لب به سخن درباره دهه اول انقلاب باز نکرده ام و هیچ گاه هم میل نداشته ام در این باره صحبت کنم ولی ظاهرا مجبورم در صورت ادامه این تحریف ها برای دفاع از رزمندگان سلحشور و مدیران برجسته ای که در این میان سهمم عمده داشتند ناگفته های خود را بگویم و نیز بگویم که استعفای سال ۶۷ بر سر چه بود .”
اگر زمان جنگ دولت را در اختیار می گرفتید بر سر کشور همان می آوردید که بر سر اموال مستضعفان و یتیمان در بنیاد مستضعفان آوردید.

موسوی گفت :”آن وزیر سابقی که خود می داند چگونه به اینجانب تحمیل شد در عین آنکه بیش از همه در جریان سر ریزشدن همه جانبه امکانات دولت به جبهه ها بود حالا می گوید که اگر امکانات دولت در اختیار جبهه ها قرار می گرفت ما بغداد را فتح می کردیم .شما باید جمله ایشان را این گونه معنی کنید که اگر دولت در اختیار بنده و دوستان مان قرار می گرفت ما چه فتوحاتی داشتیم. بنده می گویم شما که نمی دانم به تحریک چه کسانی در عرض یک هفته چندین مصاحبه علیه دولتی که در آن کار می کردید انجام دادید اگر دولت را در اختیار می گرفتید بر سر کشور همان می آوردید که در طول مدیریت خود بر سر بیت المال و اموال مستضعفان و یتیمان در بنیاد مستضعفان آوردید.”

میر حسین موسوی در پاسخ به تحریف هایی که در هفته های اخیر در باره دفاع مقدس انجام شده ،گفت : “من باور نمی کنم که شما فراموش کرده باشید که چهار میلیارد دلار از شش میلیارد دلار در آمد نفتی کشور هزینه جبهه ها و جنگ می شد و آن دو میلیارد مابقی نیز در حقیقت برا ی حفظ کیان کشور بود که آن هم می تواند در خدمت دفاع مقدس تعبیر شود .شما مرا مجبور می کنید بگویم علیرغم نتیجه درخشان دفاع مقدس که به بهای نثار خون های بسیار و جانفشانی رزمندگان جان برکف یک سانتیمتر از خاک کشور تقدیم دشمن نشد و این دومین مورد در طول جنگ های کشورمان از زمان فتحعلی شاه تا انقلاب اسلامی بود ، اگر پیوندی قوی تر بین جبهه ها و دولت وجود داشت و دولت را به بهانه درز خبرها از ماجرای طرح های جنگی و دفاعی کنار نمی گذاشتند نتیجه های بهتری از عملیات گرفته می شد. فتح بغداد با تحویل دولت به چند فرمانده نظامی امکان پذیر نبود. بلکه برای شکست قطعی دشمن لازم بود از همان اول رابطه دولت با اداره عملی جنگ و طراحی های نظامی قطع نشود که چگونگی قطع این ارتباط داستان دیگری دارد که شاید در فرصتی دیگر به آن بپردازم.”
نخست وزیر امام در دوران دفاع مقدس تاکید کرد:”بعد از آنکه به تعبیر این وزیر سابق توپ در میدان دولت انداخته شد و اداره ستاد فرماندهی قوا به دولت سپرده شد تحولات اساسی در همان مدت کم در جبهه ها ایجاد شد .بنده به دلایل گوناگونی فعلا فقط به اشاره می گویم که این توپ موقعی به زمین دولت پرتاب شد که به قول مرحوم ظهیر نژاد در کمیته پشتیبانی جنگ “زیپ مرزها در حال باز شدن” بود و فاو و جزایر موجود در هور از دست رفته بودند و ما در موقعیتی قرار داشتیم که در نخستین جلسه ستاد فرماندهی کل قوا که به ریاست اینجانب تشکیل شد هم جناب رحیم صفوی جانشین فرمانده سپاه وهم جناب حسنی سعدی فرمانده نیروی زمینی در گزارشهای خود به اعضای جلسه گفتند که شما خوزستان را از دست رفته فرض کنید و تلخ آنکه این اتفاق در حالی رخ می داد که در آن شرایط نیروهای اصلی رزمنده ما در یک نقطه بی اهمیت کردستان در پی گرفتن یک ارتفاع کم اهمیت به نام “شاخ شمران “بودند و فاجعه وقتی بهتر معلوم می شود که حداقل تعدادی از فرماندهان اطلاع داشتند که همین نیروها به دلیل خشک کردن سد “دربندی خان “در معرض دور خوردن از سوی دشمن قرار گرفته بودند .
اگر به خون شهدا و تلاش همه در این جنگ احترام می گذارید تن به خواسته های تحریف گران تاریخ و سیاست بازهای تاریخ ندهید …
موسوی در ادامه صحبتهایش به نقش مدیران برحسته در دفاع مقدس اشاره کرد :”بنده در آن زمان به این شرط مسوولیت ریاست ستاد فرماندهی کل قوا را قبول کردم که با خود تعدادی از مدیران برجسته و مدیران همکار را در ستاد شرکت بدهم. .
یکی از برجسته ترین و تاثیر گذار ترین آنها آقای بهزاد نبوی بود که می دانیم این روزها چه گرفتاری هایی دارد. تصمیمی که ستاد آن روزها در کنار فرماندهان نظامی و این مدیران برجسته گرفت تغییر اساسی در آرایش جبهه ها بود و قرار شد که در کمترین زمان ممکن به کمک همه امکانات کشور، نیروهای موجود در کردستان به خوزستان منتقل شوند و با فعالیت استاندار استان خوزستان که همین برادر عزیز و مبارزمان محسن میردامادی بود و سایر مدیران استانی اقداماتی برای مقابله با تهاجم حتمی دشمن صورت گیرد. پیش بینی ستاد درست بود ودر فاصله بسیار کمی یکی از شدیدترین حملات از سوی صدام انجام شد و یکی از حماسی ترین نبردهای تاریخ دفاع مقدس که با شهادت بسیاری از فرزندان کشورمان قرین بود ،اتفاق افتاد و دشمن آن چنان تو دهنی خورد که بعد از آن دیگر نتوانست حمله ای را سامان دهد و حداکثر از منافقین حمایت کرد که آن خیانت بزرگ با پشتیبانی نیروهای صدام علیه کشور انجام شد و مردم با مقاومت خود آنها را خرد کردند .”
موسوی ادامه داد این گفته ها برای آن است که بگویم اگر شما واقعا به خون شهدا و تلاش جهاد گران و مقاومت همه جانبه همه ملت و دولت در این جنگ سر نوشت ساز احترام می گذارید و نمی خواهید از حماسه دفاع مقدس برای خود قبایی بدوزید تن به خواسته های تحریف گران تاریخ و سیاست بازهای تاریخ ندهید .”
میر حسین موسوی یا د آور شد : “بنده در دو دهه گذشته به معلومات مستقیم خود از جنگ بسنده نکرده ام و تلاش کردم به اسناد و مدارک و تحلیل های چاپ شده در این باره نیز رجوع کنم . من همواره محتاط بوده ام که فقط به متون رسمی که با نظارت فرماندهان تهیه شده است بسنده نکنم و در کنار این کتاب ها از نوشته ها و تحلیل های همه صاحب نظران ازجمله ارتش نیز بهره ببرم .که یکی از بهترین تحلیل ها نوشته های افسر دانشمند و میهن دوست سرهنگ معینی وزیری است که بسیار از آن استفاده کرده ام.
وی گفت : “این جنگ ناگفته های فراوان دارد و من ندیده ام که آقای هاشمی به عنوان فرمانده جانشین کل قوا از مشکلاتی که در مورد هماهنگ کردن ارتش و سپاه داشت سخنی گفته باشد . مشکلاتی که به اعتقاد من ربطی به بدنه سپاه و ارتش نداشت و من شاهد بودم که این مشکلات تا چه حد فرساینده بوده است.

موسوی در پایان سخنان خود گفت :”ایده ای که این وزیر سابق درباره فتح بغداد مطرح کرد باقیمانده همان دل بستن ها به طرح های کلاسیک جنگی و نتیجه بخش بودن عملیات های بزرگ برای شکست دشمنی بود که ماهانه فقط دو میلیارد دلار از همسایه های عرب خود برای جنگیدن با ما باج می گرفت و هنگام ختم جنگ بیش از پنجاه لشگر داشت .

این نگاه به جنگ از همان بدو طرح خود در میان رزمندگان مخالفانی داشت و تا جایی که بنده در جریان بودم و در تماسهایی که فرماندهان معترضی چون شهید حاج داوود کریمی با بنده داشتند آنها عملیاتی از جنس نقشه های دوران نخست دفاع مقدس را ترجیح می دادند .و این طرح ها با توانایی های اقتصادی و اجتماعی کشور سازگاری بیشتری داشت و در آینده اگر لازم بشود و به اجبار به این بحث ها کشانده شوم موضوع را با بسط بیشتری طرح خواهم کرد.

متن كامل

دسته‌بندی شده در: سیاست Tagged: پيام موسوي, تاريخ, جنگ, سخن موسوي, سخنان جديد موسوي

قهرمانان نمی‌میرند

delnebeshteh — Sun, 25 Jul 2010 16:08:06 +0000

دو واژه قهرمان و اسطوره در ادبیات ملل به خصوص ادبیات ایران در هم تنیده است. و از آنجا که فرهنگ و آداب رسوم هر ملت ریشه در ادبیات آن دارد ملت ما نیز از این قاعده مستثنی نیست. ادبیات پربار پارسی بخش وسیعی از فرهنگ، عقاید و آداب رسوم ملت ما را شکل داده است.
ادبیات ایران پر است از اساطیر و افسانه‌های دوست داشتنی که قدرت‌های فرا طبیعی داشتند، از رستم بگیر که نیرو از سیمرغ افسانه‌ای می‌گرفت تا اسفندیار رویین‌تن که فناناپذیری از فره ایزدی گرفته بود.
این داستان‌ها از دیرباز آنقدر تکرار شد که دیگر رستم شده بود قهرمان ایرانی و اگر می‌خواستند مثال بزنند از قدرت کسی می‌گفتند فلانی قدرت رستم را دارد. و همین بود که کم‌کم واژه اسطوره و قهرمان در دل و جان مردم ایران همسان شد و اگر قرار بود کسی رهبری ملتی را به دست بگیرد باید از جنس کاوه باشد و فریدون که قدرت منحصر به فردشان را از اهورا مزدا می‌گیرند و آرمانشهرشان ایران‌ویج است. بهشت ایران! و باید با پایین کشیدن ضحاک، بهشتی بسازند که طعنه به بهشت جاودان خداوندی بزند!
این‌ نگرش‌ به تار و پود جان مردم ما سرشته است. از این دید قهرمان همه کار از دستش بر می‌آید. قهرمان شکست ناپذیر است و قهرمان اشتباه نمی‌کند و به اختصار باید گفت از این نگرش قهرمان همه کار می‌کند و توده تنها نظاره‌گر است و مهمترین کاری که انجام می‌دهد در جدل قهرمان با انیران ‌طرف قهرمان را می‌گیرد.
البته داشتن این نوع اساطیر در ادبیات و داستان یک کشور عزت نفس یک ملت را افزایش می‌دهد و بسیار نیک است و باید به سراینده نیک‌نام شاهنامه حکیم فردوسی درود فرستاد؛ اما اگر قرار باشد اسطوره را به جای قهرمان نشاند و این قهرمان را به زندگی واقعی تعمیم داد و به دنبال “قهرمانی اسطوره‌ای” بود که بیاید و ملتی را نجات دهد این به جز فشل و ناکارآمد کردن یک ملت سود دیگری ندارد. پس باید با اسطوره پروری هر ملتی مبارزه کرد. اسطوره پروری خطایی است که تنها می‌تواند به تخدیر توده‌ها کمک کند. اما قهرمان‌پروری نه!
به شرطی که بتوان تعریف درستی از قهرمان ارائه کرد. قهرمان واقعی فردی است از جنس مردم. که اشتباه می‌کند مانند مردم معمولی می‌خندد و گریه می‌کند و حتی شاید مثل همه گاهی بترسد. قهرمان اسطوره نیست که فره‌ایزدی او را در بربگیرد و او را مصون از خطا بدارد. قهرمان به کمک و همراهی توده‌ها سخت نیازمند است وگرنه قدرتی ندارد.
اما یک سوال ایجاد می‌شود و اینکه اگر قهرمان این همه خصلت‌ آدم‌های معمولی را داشته باشد چه نیازی به قهرمان است؟
این نکته را باید توجه داشت که قهرمانان حق اشتباه بزرگ ندارند. اگر قهرمان قرار باشد اشتباهات بزرگ انجام دهد و دروغ‌های بزرگ بگوید دیگر قهرمان نیست. قهرمان حق دارد بترسد اما نه برای جان خودش بلکه برای جان و مال مردمی که قهرمان آنان است. قهرمان حق دارد در خلوتش گریه کند به حال و روز مردمش که ستم بر آنها روا داشته شده است. قهرمان حق دارد بخندد برای شادی و انرژی دادن به تود‌ه‌ای که چشم به زبان و قلم او دوخته‌اند. قهرمان باید خود را نیازمند توده‌ها بداند تا راه به خطا نرود. کم نبوده و نیستند نمونه اینگونه قهرمانان در تاریخ ایران زمین و تاریخ جهان.
اینروزها باب شده به بهانه بیداری توده‌ها واژه‌ای را باب کرده‌اند به نام مبارزه با قهرمان پروری؛ که البته دست آنهایی که قصد خیر داردند و هدفشان در واقع مبارزه با اسطوره پروری است را به گرمی می‌فشارم و خود را همراه و همفکر ایشان می‌دانم اما آن عده که به دلایل کاملا سیاسی و گاهی به دلیل عقیده مذهب ستیزی از فضای به وجود آمده سو استفاده می‌کنند برای تاختن به قهرمانان ملی ایران باید اینجا از کلام حضرت حافظ وام بگیرم و به آنها بگویم:
ای مگس عرصه سیمرغ نه جولانگه توست/عرض خود می‌بری و زحمت ما می‌داری
در پایان می‌خواهم اقتباسی در آن گفتگوی معروف گالیله با یکی از شاگردانش داشته باشم و بگویم.
بیچاره ملتی که قهرمان ندارد و بیچاره ملتی که منتظر اسطوره می‌نشیند و بیچاره و بیچاره‌تر ملتی که پشت قهرمانش را خالی می‌کند.

*این نوشته را تقدیم می‌کنم به دکتر محمد مصدق

دسته‌بندی شده در: سیاست Tagged: 28 مرداد, قهرمان, قهرمان پروری, محمد مصدق, مصد قهرمان ملی, کودتای 28 مرداد, تفاوت اسطوره و قهرمان

آسیب دیدگی رباط ACL‌(رباط صلیبی) نحوه درمان و مراقبتهای پس از آن

delnebeshteh — Tue, 20 Jul 2010 08:46:31 +0000

مطلبی که در مورد رباط Acl زانو(رباط صلیبی) نوشتم ویزیتورهایی را از موتورهای جستجو به وبلاگ ارجاع داده است. از آنجا که ممکن است سوالاتی در این زمینه برای کسی پیش آمده باشد و تجربه‌ام کمکی کند تجربه‌های قبل و بعد از عملم را در اختیار دوستان قرار می‌دهم.
برخلاف آنچه تصور می‌شود پارگی رباط صلیبی معمولا بدون برخورد با کسی رخ می‌دهد! چرخش ناگهانی زانو یا تغییر جهت‌های ناگهانی پا و شایع ترين دلیلش هم پیچ خوردن زانو است. این موارد هم می‌تواند به پارگی مینیسک منجر شود و هم به پارگی رباط صلیبی.
در شرایطی که حادثه رخ می‌دهد درد بسیار شدیدی در ناحیه زانو رخ می‌دهد و شما نمی‌توانید نقطه درد را پیدا کنید. حتی ممکن است شما پارگی رباط یا مینیسک را در لحطه وقوع حادثه حس کنید! حدودا یک ساعت بعد از پارگی رباط Acl شما می‌توانید کمی راه بروید هرچند احساس عدم تعادل در نگه داشتن پای خود می‌کنید و شبیه حالتی است که انگار پا در رفته. بعد از چند ساعت ناحیه زانو شروع به ورم می‌کند و درد بسیار شدید که به شما اجازه نمی‌دهد روی پای خود تکیه کنید یا اینکه پای خود را کامل صاف کنید.
البته همه این موارد مربوط به پارگی کامل رباط Acl نمی‌باشد ممکن است کشیدگی، پارگی جزئی و یا حتی کشیدگی و پارگی مینیسک و یا تاندون‌ها باشد.
در این موارد حتی پزشک‌ها هم بدون MRI نظر نمی‌دهند!
بعد از اینکه جواب ام.آر.آی من آمد و خودم فهمیدم که پارگی کامل(completely) رباط Acl مشاهده شده است بسیار تحقیق و پرسجو کردم که می‌شود بدون عمل بهبودی حاصل کرد یا خیر. تقریبا اکثریت منابع اتفاق نظر داشتند که کشیدگی رباط و حتی پارگی جزئی به عمل نیاز ندارد و با فیزیوتراپی یا آب درمانی برطرف می‌شود پس حواستان به تشخیص دکترهایی که پول را به همه چیز ترجیح می‌دهند باشد(مانند همه مشاغل دیگر که از این سنخ آدم‌ها در آن یافت می‌شود).
اما پارگی کامل چاره‌ای جز عمل و جایگزینی رباط با یک پروتز جذبی ندارد.
شیوه جدید البته با گذشته متفاوت است و زانو کامل باز نمی‌شود و با استفاده از روش آرتروسکوپی جراحی بسیار اندک است الته نه آنقدر اندک که احتمالا پزشک به شما می‌گوید! (آرتروسکوپی در پارگی غضروف، آسیب دیدگی مفاصل، پارگی رباط، آسیب کشک زانو، التهاب مفاصل و خرد شدگی استخوان مورد استفاده قرار می‌گیرد)
در این روش دو پارگی یک سانتی متری و یک پارگی 2.5 سانتی متری ایجاد می‌شود و دستگاهی که وارد می‌شود و تصاویری با وضوح بالا در اختیار پزشک قرار می‌دهد تا بتواند ضایعات را برطرف کند.
در روش آرتروسکوپی بهبودی بسیار زودتر از گذشته حاصل می‌شود.
یک تا دو روز بعد از عمل بنا به نظر پزشک بیمار مرخص می‌شود(خوشبختانه من یک روزه مرخص شدم!) بیمار باید با کمک دو عصا راه برود. یک هفته بعد از عمل درد زیاد است و کم کم رو به بهبودی می‌گذارد. تا دو هفته اول باید پا را تا 90 درجه خم و راست کرد و بتوان پا را چند ثانیه بدون خم شدن زانو بالا نگه داشت و یکی دو ورزش دیگر مخصوص زانو که به صورت تئوری نمی‌توان توضیح داد را انجام داد. بعد از دو هفته که بخیه برداشته می‌شود پزشک فیزیوتراپی و آب درمانی را که به صورت راه رفتن در استخر است تجویز می کند و دوهفته ادامه پیدا می‌کند ، احتمالا پزشک بعد از این مدت(یعنی یک ماه بعد از عمل) اجازه راه رفتن بدون عصا را صادر می‌کند. البته این بازه های زمانی بنا به نظر پزشک می‌تواند متفاوت باشد اما این روتین را تقریبا همه پزشکان و ارتوپدهایی که من از اطلاعات آنها بهره بردم مدنظر قرار می‌دهند.
اگر کسانی که این مطلب را مطالعه می‌کنند مایلند به ورزش برگردند باید دقت کنند که 6 تا 7 ماه زمان لازم است و درصورت برگشت زودتر به ورزش احتمال آسیب دیدگی مجدد بسیار زیاد است.
امیدوارم این مطلب مفید واقع شده باشد.

دسته‌بندی شده در: شخصی Tagged: مراقبتهای بعد از عمل رباط زانو, کشیدگی مینیسک, کشیدگی رباط, پارگی مینیسک, پارگی رباط acl, آرتروسکوپی زانو, آسیب دیدگی مینیسک, آسیب دیدگی رباط acl, آسیب دیدگی زانو, بعد از آرتروسکوپی, خم و راست شدن زانو بعد از عمل آرتروسکوپی, درد شدید, رباط acl, رباط صلیبی, صدمه زانو در حین ورزش